Winterserie Hart van Brabant 8-2-26 / 15 km

Vandaag rijden we naar Tilburg want daar kunnen we een wandeling maken georganiseerd door Hart van Brabant. Vijftien kilometer en het weerbericht is gunstig: een lekker zonnetje en weinig wind. Dus op naar Tilburg!

Het is ruim een uur rijden als we bij het station Tilburg Universiteit aankomen. Vanaf daar is het nog een paar minuten naar het nieuwe startbureau, niet meer bij Boerke Mutsaers! Het is weer even geleden dat we een georganiseerde tocht lopen dus even zoeken. Inschrijven, betalen en de route op de telefoon zetten maar als het goed is, kunnen we de pijlen volgen. En dat klopt, de pijlen zijn ook genummerd. Handig om te zien waar je bent op de route. De rust is bij nummer 49 dat zit op ongeveer 8 km, mooi op de helft.

Vanaf het begin is het bos wat de klok slaat. Geen straf, ik vind dat altijd heerlijk zo rondstruinen over die bospaadjes. Het kan mij niet lang genoeg duren!

Er volgt helaas wel een (lang) stuk langs de rijksweg, dat hadden we gezien toen we richting het startbureau reden. We zagen toen ook, dat de wandelaars over gras gingen! En ja hoor, dat klopt ook. Dat is even goed opletten waar je je voeten neerzet, hobbel-de-bobbel langs grasveldjes en watertjes. Op zich ook geen straf, het is lekker rustig. En de rust is ook niet ver meer, lezen we op de routebeschrijving.

Bij het restaurant Commanderie kunnen we erwtensoep eten, of een broodje en appeltaart is ook aanwezig. Wij kiezen voor erwtensoep maar wat is dat duur zeg! Ik vind het niet normaal die prijzen! Zes euro voor een kartonnen bakje (te zoute) soep! Nah ja, geld moet rollen maar toch……

Na de pauze stappen we de buitenlucht weer in en zien op de routebeschrijving dat we de komende kilometers recht-toe-recht-aan krijgen voorgeschoteld. Niet veel aan helaas, maar je we moeten toch de finish bereiken. Het zgn “Bels lijntje” zit ook weer in de route, wel 2,5 km lang! We doen het er maar mee.

Het Bels lijntje was een spoorlijn tussen Tilburg en Turnhout. Ten noorden van station Baarle-Nassau Grens vormde dit het Nederlandse deel van Spoorlijn 29. Sinds 1990 is op het tracé van het Bels Lijntje een fietspad aangelegd.

Dan volgt een stukje door de Warande, een zgn “sterrenbos”. Het is een 18^e eeuws park en werd in 1712 aangelegd in opdracht van Willem VIII van Hessen-Kassel en is een van de weinige intacte sterrenbossen in Nederland.

Een sterrenbos wordt zo genoemd omdat vanuit een centraal punt een aantal lanen, meestal zes of acht, naar de hoeken en de buitenranden lopen. De oude Warande heeft acht sterlanen, en langs de randen lopen vier lanen die een vierkant van ongeveer zes hectare omsluiten. Het park is in barokke stijl aangelegd, waarbij de ontwerpen van tuinarchitect Andre le Notre als voorbeeld dienden. Dit komt tot uiting in het symmetrische, rechthoekige lanenpatroon vanuit een klein centraal beeldenperk.

In de jaren 1980 waren deze opzet alleen de hoofdlijnen nog te zien. Daarna volgde een bijna twintig jaar durende renovatie die in 2008 gereedkwam. De oude lanen werden hersteld, zieke bomen gerooid, de verzande vijver uitgediept en “wilde” paden verwijderd. Aldus Wikipedia.

Het zijn inderdaad brede lanen waar we wandelen, best mooi maar ik wil naar de finish! Nog maar een paar kilometer doorbijten en dan zijn we er. We melden ons af en gaan nog even een Radlertje drinken. Ik heb een mega dorst! Komt vast van die erwtensoep!

Na weer ruim een uur sturen brengt Hans de auto weer naar Spijkenisse, bijkomen van dit Brabants avontuur!

 

 

 

 

DELTA Fiber Nederland BV
KvK-nummer 22051676 • btw-nummer NL811599930B01

RS80 Scheveningen 31-1-26 / 15 km

We hebben weer zin in een wandeling niet al te ver van huis en daarvoor kiezen we de route vanuit Scheveningen van RS80. Route al enige tijd in mijn bezit en gedownload op Komoot. Dat is voor ons een prettige manier van routes lopen, het wordt gewoon verteld waar je heen moet in plaats van pijlen volgen.

Na bijna drie kwartier rijden zetten we de auto op een zo goed als verlaten parkeer terrein op de Lange Poot. Een bekende plek, want de Zeemansloop vertrekt ook vanaf dit punt. 

Al snel lopen we het naastgelegen Westduinpark in, en moeten we flink de kuitspieren laten werken! Het stijgen en dalen wat de klok slaat, het is een prachtig duingebied. Dan zien we een raar  “heen en weertje” op Komoot, dat blijkt de toegang te zijn naar een uitkijkpunt. Daarvoor moeten we flink klimmen! Nadat we op de bankjes uitgerust zijn, genieten we nog even van het uitzicht. Helaas is het geen helder weer maar kunnen toch nog best ver kijken. Later zullen we nog meer uitkijkpunten tegen komen maar die lopen we voorbij.

Met de vuurtoren in het zicht lopen we door de duinen naar de boulevard van Kijkduin. Die is opnieuw ingericht en de draaimolen en het bootje staan weer te pronken. Er zijn ook een aantal restaurants en omdat we trek hebben in een koffie gaan we bij de eerste de beste naar binnen. Ik vind het er (te) warm en niet gezellig. Er zwemt ook een haai in het auquarium…..nah jaaa…en de koffie was veel te duur!! Maar wel lekker.

Na de pauze lopen we het strand op bij afslag 3 en mogen bij afslag 2 er weer af. Ik vind het altijd fijn op het strand, lekker uitwaaien. Het is niet koud of winderig.

Dan denken we van de heuvels verlost te zijn maar nee, we mogen het puinduin nog over. Op zich ook wel een leuk natuurgebied maar hoog! Ik voel me wat duizelig worden en gaan eventjes wat eten op een bankje. De puinbal zet ik op de foto. Het is een herinnering aan het ontstaan van dit duin. Het duin is een letterlijke hoop van puin als gevolg van sloopwerkzaamheden in de jaren vijftig en zestig. De puinduinen dienden als versterking van de kust en is zelfs gebruikt als kleine vlieghaven, vliegveld Ockenburg. Er is ook een golfpark gemaakt. We komen uit bij de sportvelden waar oorspronkelijk een rust zit maar het is nu zondag en er wordt niet gesport. Maar even later zien we een frietkraampje en gaan daar even wat halen, lekker zout! Twee meeuwen zitten te wachten op een hapje maar de frietboer zegt dat deze twee goed zijn opgevoed en dat ze je eten niet uit je handen grissen! Maar je moet je bakje niet even wegzetten want dan is het weg! We gaan verder op op een bankje zitten en genieten van deze lekkere friet!

De route gaat verder langs de Laan van Meerdervoort en door het park Meer en Bosch, een eeuwenoud landgoed dat diende als buitenverblijf voor welgestelden. En dan lopen we het volgende park weer in, de Bosjes van Pex. Meanderend langs de slootjes in het Rode Kruisplantsoen lopen we zo naar de finish. Ik koop nog even een watertje voor onderweg bij het tankstation en even later rijden we weer naar huis. Nagenieten van een behoorlijk “groene” wandeling wat je niet zou verwachten in Scheveningen. We hebben genoten!

 

Meer fotos Klik hier

Wandelmarathon Egmond 2026 / 21 km + 11 km

Het laatste weekend van januari is het zover: we gaan weer naar Egmond aan zee voor de Wandel Marathon. Dit keer maken we er een variatie op. Alleen zaterdag doen we mee met de tocht, zondag lopen we een eigen route.

We logeren zoals gewoonlijk weer bij Cindy in haar B&B. Zelf woont ze sinds kort verderop in het dorp maar ze heeft de deur voor ons open gezet en de kachel brandt. Dat is wel nodig want het is erg koud. Ook het ontbijt moeten we zelf verzorgen, dat is natuurlijk geen probleem.

We moeten allebei op vrijdag nog werken en Hans pikt mij in Schiedam op. In Egmond aangekomen halen we meteen onze startkaart op in de sporthal de Watertoren. De startkaart is snel in ons bezit en gaan snel naar onze logeerplek. We gaan daarna lekker eten bij Van Speijk. Alleen vielen de spareribs wat tegen, erg droog! Jammer…..

Zaterdagochtend staan we vroeg op, en op ons gemak lopen we naar het ontbijt winkeltje waar Hans een paar broodjes koopt, ook voor onderweg. Ik heb mijn meegebrachte yoghurt al achter de kiezen.

Het is koud maar het waait nauwelijks. We draaien het strand op richting Castricum en ik zeg nog tegen Hans, misschien komen we nog een paar bekenden tegen. Ja, zegt Hans jij herkent ze altijd wel, ik niet. En ik had het nog niet gezegd of ik zie Annette lopen. Gezellig kletsend lopen we een stukje met elkaar op. Dan zie ik Carla aan mijn linkerkant lopen, en ik vraag hoe het gaat met haar. Annette loopt door. Carla loopt met wandelstokken in een langzaam tempo omdat ze herstellend is van een knie- en heupoperatie. Ik heb respect voor haar zoals ze het oppakt. Gewoon in beweging blijven! Na een kort praatje lopen wij door tot de 1e rust van Le Champion, de organisator van deze tocht. Een lekker gratis bakkie thee of koffie met een koekje! En een doedelzakspeler blaast zijn melodietje wat ons niet kan bekoren maar ach….

En dan zie ik de derde bekende wandelaar: Milou. Maar zij loopt helaas zo snel dat ik geen praatje met haar kan maken.

Na nog een klein stukje strand lopen we naar de 2e rust, een strand tent. We zien de “Deining” niet maar een andere tent, Zoomers. We lopen er naar binnen maar het is klein en propvol dus dat wordt hem niet. Dan maar naar de buren, Zeezicht. Daar is het ook propvol maar wij zien net twee heren weggaan, wat een mazzel! En de koffie met wat lekkers die we samen delen, komt ook al best snel. Jeetje…..wat een drukte! Dat komt natuurlijk omdat nu iedereen dezelfde route loopt op zaterdag. Voorheen kon je kiezen wanneer je welke route liep.

Na de heerlijke pauze, dit is onze eerste “zit”, gaan we lekker de duinen in. Kris-kras over voornamelijk zandpaadjes met mooie vergezichten. Maar omdat het zo druk is, heb ik het benauwde gevoel opgejaagd te worden. Het loopt niet relaxed. Soms lijkt het de Vierdaagse wel, zoveel wandelaars om ons heen. Best wel jammer want het haalt het plezier eruit.

De 3e rust is bij Camping Bakkum. Een grote seizoens camping waar we kort doorheen kunnen lopen en er is een rust momentje voor wie dat wil met wat lekkers, een krentenbol. Hier halen we ook weer een stempel en lopen door want deze rust komt net iets te snel na de vorige op het strand. 

We lopen langs watertjes en soms zie je de Schotste Hooglanders grazen tussen de bomen. En natuurlijk de hoge duinen die we moeten trotseren. De een nog hoger dan de andere. En helaas maak ik een misstap in het zand waardoor mijn enkel zwikt. Ik heb er wel last van maar gelukkig kan ik doorlopen al moet ik me wel verbijten. Hopelijk wordt ie niet dik en kan ik morgen gewoon lopen.

En uiteindelijk komen we bij de laatste rust, tussen de bomen. Ook hier hebben we mazzel dat er net een plekje vrijkomt waar we kunnen zitten. Het is wel in de buitenlucht dus best koud maar toch nog lekker om de benen wat rust te gunnen. Hier eten we onze meegebrachte broodjes op wat jaloerse kreten oplevert van onze buren: “Dat ziet er lekker uit zeg, verkopen ze dat ook hier?” 😋

Het is nog maar een paar kilometer naar de finish en we zien elke kilometer een bordje met het aantal km dat we nog moeten lopen. En we worden weer op de foto gezet door de fotograaf. Aan het einde van de trap zie ik ineens Paul op een bankje zitten, de vierde bekende wandelaar! We wisselen een paar woorden en lopen door want ik ben er een beetje klaar mee eigenlijk, wil naar de finish! In het centrum van Egmond lopen we door de Voorstraat, en in een van de winkeltjes kopen we een leuk souveniertje voor in onze overkapping: een vuurtoren met lichtje. Dat had ik de avond ervoor al gezien toen we erlangs liepen naar het restaurant.

Uiteindelijk komen we aan bij de sporthal, laten een finish foto maken door een enthousiaste vrijwilliger, ontvangen een medaille, ik word nog op de foto gezet door Hans in de sporthal en snel weer weg. Wat een herrie!

We gaan lekker relaxen in de B&B en daarna eten bij de Parel van Egmond dat nu anders heet, Het Ankertje. Het is overgenomen door anderen en het eten was ook erg lekker. Hans neemt saté en ik een warme geitenkaas salade. Het is er wel druk maar gezellig. En dan zie ik de vijfde bekende wandelaar: Conny! Ze komt even babbelen aan ons tafeltje, gezellig! Ze is met haar eigen vriendinnen aan de wandel geweest. Grappig: vorig jaar zagen we haar ook hier!

Zondagochtend gaan we na een heerlijke nacht naar het ontbijt winkeltje om er daadwerkelijk te ontbijten. Een heel gezellig, klein en kneuterig zaakje. Ik neem een yoghurt bowl met fruit en huisgemaakte granola en Hans een ontbijtplankje met vanalles en nog wat! We zitten proppie vol! En de koffie is ook heerlijk. Voor herhaling vatbaar.

Daarna inpakken en wachten op Cindy die afscheid wil nemen. We kletsen wat en beloven volgend jaar weer terug te komen, we zijn van harte welkom. Tenminste, als haar ex het huis niet wil verkopen. We zien wel, voorlopig is het nog niet zover.

We rijden dan door naar het station van Castricum. Daar start de wandeling die we vandaag willen maken. Ik zet de route op Komoot en gaan wandelen. Maar wat is het kkkkkoud vandaag! Het duurt wel effe voordat we warm gelopen zijn. De omgeving is prachtig en heerlijk stil hoewel we best veel volk op de been zien. Hardlopers, wandelaars en fietsers. Maar ja, het is dan ook zondag, iedereen heeft een vrije dag.

We lopen de hele route zonder pauze, het is 11 km. Op het station nemen we een koffietje mee, drinken dat op in de auto en gaan op huis aan. Na vijf kwartier rijden komen we thuis. Het was een heerlijk wandelweekend.

Klik hier voor foto’s

RS80 Delft 17-1-2026 / 15 km

Zaterdagochtend 17 januari is het tijd om de wandelspullen bij elkaar te rapen en naar Delft te rijden. Op Komoot de 15 km-route gedownload en het weerbericht is heel gunstig. In Delft aangekomen kunnen we pal naast de route parkeren, ideaal. We lopen al meteen het Delftsche Hout in. Het gebied bestaat uit 400 hectare groen. Het is een prachtig recreatie- en natuurgebied met een mooi gelegen stadscamping. Het meest bekend is de Grote Plas. Er is ook een hertenkamp, kinderboerderij met waterspeeltuin en de Papaver. De Grote Plas zit aan het eind van de route maar daar zijn we nog lang niet.

Al snel komen we in bebouwde kom uit in de Bomenwijk en lopen we langs het Rijn-Schiekanaal. Altijd leuk om langs huisjes te lopen en naar binnen te kijken. Aan het eind van de watertorengracht zien we de watertoren in zijn volle glorie. Hij is 29 meter hoog en stamt uit 1895. Het reservoir kon 600 m3 water bevatten. Het reservoir heeft een dubbel gewelfde bodem, die met de bolle kant naar boven is uitgevoerd en op de gemetselde torenschacht rust. In 1996 verliest de watertoren zijn functie. Delftse huishoudens ontvangen hun water uit de watercentrale van Evides. Vanaf 2021 is het gebouw een multifunctioneel centrum voor allerlei activiteiten zoals tentoonstellingen, flexwerkers, vergaderaars en borrelaars.

Hierna volgt een stukje door woonwijken en lopen we door de Geerweg. Dat doet ons denken aan Geer, de moeder van Hans. En dan lopen we op de molen de Roos af. Het is de enige molen van de 18 die in Delft stonden. Hij draait nog elke week rond om graan te bemalen en er is een winkel onder in de molen.

We steken het trein tracé over dat onder de grond loopt en komen uit in het Agnetapark, een oase van rust. Het is een klein park dus daar zijn we zo weer uit en komen dan uit in een woonwijk met een gelijksoortig uiterlijk van huizen. Alle kozijnen van deze huizen zijn geel-groen en dat geeft eenheid en rust. 

Het Wilhelminapark doen we ook aan, hier lopen veel honden uitlaters. Langs de Buitenwatersloot lopen we richting het oude treinstation, een mooi gebouw waar nu een Italiaans restaurant huist. Het nieuwe station is veel moderner en flink uitgebreid. Het busstation is nog steeds op dezelfde plek.

Op dit moment voel ik mij niet zo lekker, neem een paracetamol en slaan we een stukje over omdat we nu wel wat willen eten. We komen uit in het bruisende centrum en zoeken een restaurant op de markt. Heerlijk, eventjes wat drinken en eten en de beentjes van de grond. We hebben er bijna 9 km op zitten. In de route zitten een paar heen-en-weertjes die we niet lopen. Ook het rondje om de kerk, letterlijk, doen we niet.

Via de Beestenmarkt lopen we naar de Oostpoort.  Het is de enige overgebleven poort van de acht die in Delft bestonden en is in 1519 gebouwd. Toen Willem van Oranje in 1572 in Delft kwam wonen, werd de hele vesting verstevigd. Rond 1840 werden de andere Delftse stadspoorten afgebroken, alleen de Oostpoort mocht blijven staan, omdat die in de uithoek van de stad niet in de weg stond. Momenteel is de ruimte in gebruik sinds mei 2022 door een Delftse fotografe en is niet te bezichtigen.

Hier poseer ik voor een paar foto’s want het is schitterend weer en levert mooie plaatjes op. De naastgelegen Oospoortbrug dateert uit 1514 en is net als de poort een rijksmonument. En natuurlijk is het tijd voor een brugmomentje op deze mooie ophaalbrug.

Dan lopen we weer door een woonwijk en onder de A13 door naar het Delftse Hout. Slingerpaadjes door de natuur en langs de Grote Plas voeren ons terug naar de auto. We hebben genoten van deze mooie route die uiteindelijk 13,3 km werd op onze GPS.

 

RWV Winterserie 3 / 18 km

Omdat ik afgelopen zondag niet kon wandelen, vandaag maar de wandelspullen bij elkaar geraapt en op de metro gestapt, richting Kralingen. Hans moet werken vandaag en dus loop ik alleen. Ook niet erg, heerlijk muziekje aan dan gaan de beentjes vanzelf!

Op metro station Voorschotenlaan uitgestapt en even uitzoeken welke richting ik uit moet, dat levert een heen-en-weertje op maar dat is niet erg. Mijn app geeft de route aan via Komoot en als ik eenmaal op de (bekende) route zit gaat het lekker. De stem van de app in mijn oor zodat ik niet steeds op de telefoon hoef te kijken, ook handig! 

En zo loop ik door de peperdure wijk van Oud-Kralingen en steek ik de Kralingse zoom over naar het Kralingse bos richting de twee molens en restaurant de Tuin. Die is helaas nog niet open, pas om 10 uur en dat is het nog lang niet! Dan maar door……

Ik kom in de buurt van watertoren de Esch, een bekend monument. Helaas is het wat sombertjes (maar niet koud!) dus hij komt niet zo goed tot zijn recht op de foto. Ik verlaat deze wijk om dan weer in het Kralingse bos aan te komen. Hier stop ik eventjes op een bankje om wat te drinken en een krentenbolletje te eten. Ik blijf niet lang zitten want ik heb zin om door de bossen te struinen. Met deze herfstkleuren is dat geen straf en vandaag is het ook nog eens de warmste 9 december ooit! Het is kilometers genieten, bij het hertenkamp nog een paar minuten rust en voordat ik er erg in heb ben ik bij het Lange Pad. Alleen is dat mijn finish nog niet en moet ik nog een klein stukje naar de metro lopen. De route heb ik niet meer (Komoot zegt ook dat ik gefinisht ben 🤪) maar ik loop via Google maps en dat is dikke prima. De uiteindelijke afstand is precies 18 km!

RWV bedankt voor de mooie route. Ook al is die bekend het is altijd fijn om hier te lopen!

Hoek van Holland 16-12-2025 / 13 km

Vandaag ben ik weer op de metro gestapt naar Hoek van Holland. Tegenwoordig sta je binnen no time op het strand met deze metro verbinding, nu kies ik ervoor om een halte eerder uit te stappen. Bij Hoek van Holland Haven begint namelijk mijn route.

Die heb ik van internet geplukt en op mijn Komoot app gezet. Ik vind dit toch een geweldige app (no spon). Ik heb de betaalde versie en die vertelt gewoon welke weg je in moet slaan, zo handig!

Als ik op de plaats van bestemming ben, ga ik op pad. Als snel loop ik in een bos, heerlijk en het is nog rustig: een doordeweekse dag. Helaas stuit ik al snel op een afsluiting. Via internet had ik gekeken of de werkzaamheden daar klaar zijn en dat was zo. Maar dus niet, de doorgang is geblokkeerd. Dan maar een alternatief paadje opzoeken om in de buurt te komen van mijn route en dat lukt aardig. Met mijn muziek op de oren stamp ik lekker door, het is ook nog eens heerlijk weer. Wel bewolkt maar niet erg koud voor de tijd van het jaar.

En dan kom ik bij de strandopgang van ‘s-Gravenzande. Ook hier is het erg rustig op een paar hondenuitlaters na. Ik heb nu de wind tegen en dat is wel andere koek! Best fris dus en ik ben blij als ik Hoek van Holland bereik na 4 km over het strand gelopen te hebben. Het is eb, dus geen mul zand maar toch best pittig! Op de boulevard speur ik naar een tent die open is, de eerste de beste ga ik naar binnen. Ik bestel een cappuccino om lekker warm te worden. 

Ik blijf niet te lang, ik mag nog een stukje kuieren langs de Nieuwe Waterweg. Helaas weinig bootjes te bewonderen en aan het eind is er een Atlanticwal museum. Dan is het nog maar een klein stukje naar de haven en kom ik weer aan op het metro station. Ik heb er 13 km op zitten van de oorspronkelijke 17 km route. Nou ja, ik heb toch een heerlijke wandeling gehad! In de metro lekker bijkomen, die brengt me naar Spijkenisse! Een aanrader deze wandeling!

Romeinse Limespad 4e etappe 29-11-2025 / 17 km

Zaterdag 29 november is het plan om de vierde etappe te lopen van het Romeinse Limespad. Met het plannen van de logistiek lopen we vast, we kunnen geen busverbinding vinden op zaterdag. Alle andere dagen wel…..wat gek? Ik heb een wandelvriend, Ron, die daar in de buurt woont en hij had al geopperd: als je wat wil vragen dan roep je maar. Dus ik app hem hoe dat nou zit met die bussen daar. Na wat heen en weer geappt te hebben belt hij mij: ik kan jullie ook brengen! Nou, wat lief zeg, daar maken we graag gebruik van. Dus zo gezegd zo gedaan: even voor 10 uur staat Ron al te wachten in Zwammerdam waar het eindpunt van vandaag is. We rijden naar Hazerswoude-Dorp waar we de vorige keer geëindigd zijn.

Het weer heeft een somber karakter: winderig en de zon is in geen velden of wegen te vinden. Hij laat zich ook de hele dag niet zien. Ach ja, we doen het er maar mee en stappen lekker door op de route die we op Komoot hebben staan. Dat is fijn want je hoeft niet te lezen waar je heen moet. De route is ook bewegwijzerd, maar soms zijn de stickers verdwenen en dan is het toch wel handig als je de route erbij kan pakken. 

We lopen door de weilanden over betonnen paden en het is stil onderweg. In de verte zien we een molen dat blijkt de Blauwe Wip te zijn. Het smalle Kerkevaartpad loopt naar Klein Giethoorn in de buurtschap Rietveld, we zien een wegwijzer en ik laat mij fotograferen met de molen op de achtergrond. We zien ook een bordje met: café. Aan de Rietveldse Vaart. Maar het is helaas gesloten. In het boekje lees ik dat het café van 1925 is, wel jammer dat het dicht is. We lopen door de Rietveldpolder dat een rijke historie heeft. Voor meer info zie www.kleingiethoorn.nl

In de verte zien we de Rietveldse molen. Deze achtkantige rietgedekte grondzeiler bemaalde van de helft van de 17e eeuw tot 1966 de polder Rietveld. De Rietveldse polder ontstond in 1648 door samenvoeging van zeven kleine particuliere polders. In hetzelfde jaar werd door de gezamenlijke ingelanden de molen gebouwd. Door verlegging van de boezem en afdamming van de Rietveldse vaart heeft de molen haar oorspronkelijke functie verloren.

Na de molen lopen we over een lange, lange weg. Links en rechts staan vrijstaande huizen en meestal is het een kwekerij. Gelukkig rijden hier niet veel auto’s, en is het best een eind met die wind tegen! De Spijkerboorse wetering is een mooi natuurpad. Kromme wilgen en essen en een graspad met prachtige uitzichten op de polders met hun lange, smalle akkers. Het pad voert naar de spoorlijn. Vanwege werkzaamheden op het spoor rijden er nu geen treinen maar het werkmaterieel maakt ook herrie! We lopen lekker te kuieren over het gras tot we vlakbij de rijksweg komen waar we onderdoor moeten naar Alphen aan den Rijn. Maar voordat we dat doen gaan we heel eventjes op een bankje zitten, we hebben er precies twee uur wandelen op zitten. We hebben geen eten meegenomen dus we gaan snel weer door, op zoek naar een lunchroom. Na ongeveer drie kilometer door Alphen aan den Rijn komen we in het centrum en lopen we bij de Alphense Burgemeester binnen. Het is er vrij druk maar nog wel plek voor twee……gelukkig, ik ben wel toe aan iets warms!

Na de lunch moeten we nog zo’n 6,5 km. De route is niet moeilijk: langs de oevers van de Oude Rijn.

De Romeinen bouwden aan de Rijn het Castellum Albanianae. Het fort mat 80 bij 120 meter en werd beschermd door een omgrachte aarden wal met palissadewanden (later van steen) houten hoekpunten en hoektorens. Verder werden er meer dan 700 Romeinse munten en veel persoonlijke voorwerpen van legionairs opgegraven zoals een spiegel en schrijfgerei. Alphen aan den Rijn is vooral bekend om het Archeon, een openlucht themapark. Wij lopen er aan voorbij, wellicht een uitje binnenkort hier naartoe plannen. Nu moeten we zorgen dat we voor het donker bij de auto komen.

Albaniana is de Romeinse naam voor Alphen aan den Rijn.

De route eindigt in Zwammerdam, of in het Romeins Nigrum Pullum. Ruim vier kilometer lopen we over het jaagpad langs de Oude Rijn tot we over de Zwammerdamse brug naar onze auto lopen. In Zwammerdam werden zes Romeinse schepen gevonden door archeologen waardoor dit dorp wereldnieuws werd. Een van die schepen ligt in het Archeon.

En hiermee komt een eind aan ons wandelavontuur van deze dag. Hopelijk zullen er nog vele volgen!

Meer foto’s klik hier

 

 

Romeinse Limespad - de eerste 3 etappes 14-11 / 16-11 / 42 km

Sinds we het Westerborkpad hebben uitgelopen smaakt het wandelen van een LAW (Lange Afstand Wandeling) naar meer! Daarom beginnen we dit weekend met het Romeinse Limespad, wandelen langs de grens van het Romeinse Rijk in Nederland. Het is een pad van 275 km die je naar eigen inzicht kunt indelen. We hebben de routes van wandelnet en het boekje aangeschaft. Grofweg loop je langs de Oude Rijn, de Leidse Rijn, de Kromme Rijn, Nederrijn, de Lingezegen en de Waal. Het pad begint in Katwijk en eindigt voor Nederland in Nijmegen. Je kan er ook voor kiezen om de weg te vervolgen door Duitsland naar Xanten.

De Romeinse Limes, (“grens” of “pad” in het Latijn) markeert de grens van het Oude Romeinse rijk. Op haar hoogtepunt - in de tweede eeuw van Chr. - was die Romeinse Limes maar liefst 7000 km lang. Die grens markering, strekte zich uit van Engeland tot Syrië en van Roemenië tot Marokko en had vele gezichten. Het kon een aarden wal zijn zoals in het oosten van Duitsland, een muur (van Hadrianus) zoals in Engeland of een rivier zoals in Nederland. Uniek aan de Nederlandse limes is dat deze nergens anders zo lang onafgebroken in gebruik is geweest: ruim 400 jaar.

We hebben een planning gemaakt. Vrijdag 14 november is de start. Zaterdag en zondag zullen we ook een gedeelte gaan lopen. Daarvoor moeten we kijken hoe we de auto strategisch neer kunnen zetten en met OV reizen naar het beginpunt. Dat valt niet mee! 

Want als we vrijdag laat in de ochtend aankomen in Oegstgeest om daar de auto te parkeren, lukt dat nauwelijks want het is overal betaald parkeren hier. Uiteindelijk lukt het om vlakbij een bushalte te parkeren en via de parkeer app aangemeld te hebben kunnen we op de bus stappen naar Katwijk. Daar de halte niet bij het beginpunt komt lopen we naar het strand om daar de route op te pakken. Via Komoot kunnen we de route volgen. Er zijn ook rood-witte markeringen die je kunt volgen. 

Helaas is het weer niet al te best, het regent maar niet zodanig dat we er kletsnat van worden maar het is wel somber overal. De zon laat zich de hele dag niet zien. 

Via de duinen van Katwijk lopen we naar Katwijk-aan de Rijn. We zijn inmiddels nat en koud geworden en toe aan wat warms. We zien een Café restaurant wat open lijkt en we hebben trek in een bak koffie. Als ik naar het toilet ben geweest, zie ik een stel zitten naast ons en een van hen vraagt: bent u bezig met een sportieve activiteit? Ik vind de vraag wel grappig en antwoord: ja wij zijn met een pad bezig en leg uit wat dat pad precies inhoudt. En zo volgt een geanimeerd gesprek. Dan is het weer tijd om op te stappen en het regent nog steeds, we vervolgen de route langs de Oude Rijn en dan zien we dat we met een pontje moeten oversteken. Het pontje ligt al op ons te wachten en dan kunnen meteen mee. Helaas moeten we contant betalen wat we niet op zak hebben maar we kunnen ook pinnen. Alleen de pin doet het niet, dus de “tocht” is gratis, het duurt maar vijf minuten! We komen aan in Valkenburg. Nee, niet in Limburg, maar in Noord-Holland. De nieuwbouw in Valkenburg kan heel verrassend zijn en verwijzen naar de historie zoals tussen Rijnsburg en Valkenburg, waar woningen de aanblik bieden van een Romeins Castellum.

De route gaat verder over leuke paadjes door een aangelegd parkje, dan een hoge brug en lopen we in de bebouwde kom van Rijnsburg. De A44 moeten we onderdoor lopen om dan aan te komen in Oegstgeest naar ons eindpunt van vandaag bij het Leidse Hout. Het begint al donker te worden en we zijn blij dat het er voor vandaag op zit! We rijden door naar het Van der Valk hotel in Leiden waar we twee dagen logeren, even lekker bijkomen in een heet bad!

Zaterdagochtend rijden we naar het eindpunt van de route, bij de P&R van La Place in Zoeterwoude. Vanaf daar met de bus naar Leiden Centraal. Daar pakken we de route weer op door een stukje te lopen vanaf het station. Dat is maar een kilometer extra maar soms moeten we ook de route wat aanpassen in verband met de logistiek. We lopen over een mooi landgoed, Oud-Poelgeest met het gelijknamige kasteel. Het pad is bezaaid met herfstbladeren en de bomen in goudgele herfstkleuren getooid. Prachtig 😍 

Vandaag is vooral genieten van de stad Leiden want de route voert ons midden door deze stad. We herkennen er veel omdat we al diverse keren in Leiden gewandeld hebben. Het weer is vandaag wat aangenamer dan gisteren, het is in ieder geval droog vandaag. Omdat we weer onder het spoor bij Leiden Centraal moeten, gaan we daar een broodje kopen. We willen niet net als gisteren in het donker aankomen, dit scheelt wat tijd. Het broodje bewaar ik voor straks maar de koffie zalig 😋 

We komen wat hoogtepunten tegen zoals de bekende Morspoort, het beeld van Rembrandt en de Burcht. Zelfs de boot van Sinterklaas zien we varen bij een bruggetje dat voor de boot omhoog moet. Vandaag is de intocht van sinterklaas, we zien veel kindjes met pietenmutsjes en vlaggetjes.

Leiden heette in de Romeinse tijd Matilo. In het begin van onze jaartelling bouwden de Romeinen op een strategische plek aan de monding van het Kanaal van Corbulo, een houten fort: Castellum Matilo ter versterking van de Romeinse Limes. De resten van het fort liggen nu verborgen onder het Leidsche park Matilo tussen de huidige wijken Roomburg en Meerburg. Het park wandelen we binnen over de limesweg, tussen de hoge aarden wallen met wachttorens door. We maken er een foto van. Het park heeft de vorm van het oorspronkelijke fort.

We lopen vandaag iets verder dan de route is, een gedeelte van de volgende etappe lopen we erbij vanwege de logistiek morgen. Het is weer puzzelen om de juiste verbinding te vinden! Het laatste stuk is verrassend mooi. We vinden een bankje aan het Schiekanaal om mijn broodje op te eten. Het is nog maar een klein stukje naar de auto maar het is wel even lekker, de voeten van de grond te hebben. Daarna lopen we het laatste stukje, over de A4 en dan door naar de auto die geduldig staat te wachten. We sluiten de dag af met een heerlijk diner in het hotel. Morgen nog een wandeldag!

Zondag is een droge maar kille dag. Na het ontbijt checken we uit en rijden naar het eindpunt van vandaag, de bushalte bij een Zwembad in Hazerswoude-Dorp. Vanaf daar moeten we met twee bussen naar ons beginpunt bij La Place waar we gisteren geëindigd waren. Gelukkig hoeven we niet al te lang te wachten op de bussen en gaat de reis voorspoedig. Na zo’n uurtje met de bus, inclusief wachttijd kunnen we op pad. 

Zoeterwoude is een klein lintdorp waar we zo doorheen zijn. En dan wordt de route zeer avontuurlijk, over de grasvelden van het boerenveld. Gelukkig staan er geen koeien oid maar makkelijk lopen is het niet. We komen allerlei bruggetjes tegen, sommige met leuning maar ook zonder. Ben blij als we vaste grond onder de voeten krijgen en dan zit het grootste gedeelte er weer op. We smokkelen een beetje met de route om bij onze auto te komen. Het laatste stuk is bijna twee kilometer bikkelen langs de weg naar Hazerswoude waar ook de bushalte is waar we vanmorgen gestart zijn. We zijn gearriveerd bij de auto als we er ruim 40 km op hebben zitten dit weekend. In de auto komen we een beetje bij, het was vandaag waterkoud! 

Thuisgekomen genieten we nog na van dit wandelweekend. Heerlijk gelopen!

Meer foto’s klik hier